بلندیهای بادگیر

چه بیر حمانه به زنجیر می کشی ام

ای مهربان ترین دیکتاتور جهان،

با تو رویای آزادی محال ترین محال است

 اسیرم کردی ای اثیری ترین اسیری

 و

چه مهربانانه  مرا دریدی ، دریدی...

پ.ن: ایجاز...ایجاز...ایجاز